از جمله دیدگاههای توجه به تأثیرات روانشناختی اسلام ، توجه به تأثیر نوشیدن خوردنیهای حرام است.
علت و فلسفه حرام بودن شرابهای الکلی و زیان آور و تأثیر شراب و الکل خوردن بر جسم و رفتار انسان است.
از آنجا که خداوند گردش کارها را بر اساس اقتضای علل آن صورت می دهد، چون تأثیرات بد بعضی خوراکیها و آشامیدنیها بر رفتار و جسم انسان نامطلوب و مضر است، خوردن آنها را بر انسان حرام نموده است. از جمله آشامیدن شراب و الکل می باشد، که حرام بودن آن به دلیل مضرّاتیست که برای انسان ایجاد می نماید. از جمله زیانهای آشامیدن شراب و الکل از دیدگاه اسلامی عبارت است از: تأثیرات پزشکی نامطلوب و خطرناکی که سم شراب و الکل بر نسجهای بدن، مغز، اعصاب، کلیه و کبد می باشد. تاثیر دیگر تآثیر رفتاریست، آشامیدن شراب و الکل موجب می شود که انسان شارب الخمر وقتی مست می شود کنترل خود را از دست می دهد، عقل او بر رفتارش احاطه ندارد، هواهای نفسانی او را به کارهای خلاف رهنمون می دارد.
دست به سرقت می زند، آدم می کشد و فریضه نماز را ترک می گوید، در واقع انسان شارب الخمر به کارهای ناپسند رو می آورد و از انجام کارهای خوب فاصله می گیرد. در رابطه با تاثیرات نوشیدن الکل و شراب چنین آمده است.
حضرت علي ( ع ) فرمودند :
خداوند جريان امور جهان را طبق اقتضاي علل آن مي گرداند نه طبق رضا و ميل شما . الكل ، اين سم مهلك روي نسجهاي بدن ، روي مغز و اعصاب ، روي كليه و كبد آثار نا مطلوب و خطرناكي مي گذارد . اين خود قانون خلقت است .غرر ، ص 219
شارب الخمر وقتي مي مي خورد و مست مي شود زنا مي كند ، به سرقت دست مي زند ، آدم مي كشد و فريضه نماز را ترك مي نمايد .كافي 6 ، ص 403